บทที่ 141

อิซาเบลลาพร้อมจะเถียงต่ออยู่แล้ว ตอนที่ลูน่า มาร์กาเร็ตขยับตัวขึ้นมาในที่สุด

อัลฟาเซบาสเตียนเรียกมารดาเบา ๆ แต่ไม่มีเสียงตอบรับ

เขาถอนหายใจยาวอย่างยอมจำนน “พ่อ ผมจะไม่ยืนอยู่ตรงนี้ให้แม่เครียดไปมากกว่านี้แล้ว ผมไปก่อน”

พูดจบเขาก็เดินออกไปโดยไม่พูดอะไรอีก

ลูน่า มาร์กาเร็ตนอนอยู่บนเตียงโรงพยาบาล จ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ